BIK – czyli Biuro Informacji Kredytowej – jest instytucją powołaną w 1997 r. przez Związek Banków Polskich na mocy ustawy o Prawie Bankowym (Dz. U. Nr 140 poz. 939 z późn. zmianami). Podstawowym zadaniem BIK-u jest gromadzenie, przetwarzanie oraz przechowywanie informacji o aktualnych zobowiązaniach oraz historii kredytowej klientów banków komercyjnych oraz Spółdzielczych Kas Oszczędnościowo-Kredytowych. Do bazy BIK-u trafiają zarówno dane przedsiębiorców, jak i klientów indywidualnych.
W mniemaniu wielu osób BIK odpowiada za tworzenie "czarnych list dłużników", pełni więc funkcję identyczną jak KRD. Ów pogląd, będący konsekwencją nieznajomości podstawowych narzędzi działania oraz aktów prawnych, w oparciu o które BIK funkcjonuje, prowadzi do utrwalenia wielu półprawd oraz mitów związanych z działalnością tej instytucji. Oto kilka najbardziej fałszywych poglądów.
Mit pierwszy - nie ma mnie w rejestrach BIK-u, jestem więc dla banku bardziej wiarygodnym klientem
Nieprawda - najlepszą rekomendacją do uzyskania kredytu jest pozbawiona potknięć historia kredytowa. Im bardziej klient jest dla banków anonimowy, tym bardziej spadają jego szanse na uzyskanie korzystnych warunków kredytowania. Wiele banków premiuje wcześniejszą finansową rzetelność klientów poprzez obniżenie opłat i prowizji, skrócenie i uproszczenie procedury kredytowej, a nawet niższe oprocentowanie kredytu. Opłaca się więc zadbać o to, by banki miały dostęp do historii kredytowej nie tylko w trakcie, ale również po spłaceniu zaciągniętych zobowiązań. W tym celu należy wyrazić zgodę na przetwarzanie przez BIK danych po wygaśnięciu zobowiązania.
Mit drugi - po wniesieniu wymaganej opłaty każdy może otrzymać prawo wglądu do rejestru
Nieprawda - do zgromadzonej w BIK-u bazy danych mają dostęp jedynie banki oraz SKOK-i, czyli instytucje które
współpracują z BIK-iem na zasadzie wzajemności (przekazują dane i otrzymują informację zwrotną). BIK udostępnia również posiadane informacje niektórym instytucjom upoważnionym (sądom, policji, prokuraturze).
Jest jednak faktem, iż po wniesieniu stosownej opłaty z danych BIK-u mogą korzystać również klienci, którzy chcą mieć wgląd w informacje na swój temat. Każda osoba, która figuruje w bazie BIK-u, może skorzystać z następujących opcji: pobrać Raport Plus, skorzystać z Informacji Ustawowej lub zamówić Raport Plus z Informacją o Ocenie Punktowej.
Mit trzeci - do rejestrów BIK-u trafiają tylko te osoby, które zaciągnęły pożyczkę lub kredyt bankowy
Nieprawda - baza danych BIK-u obejmuje również osoby, które są posiadaczami kart kredytowych lub udzieliły poręczenia.
Mit czwarty - przechowywane przez BIK informacje o opóźnieniach w spłacie zobowiązań już zawsze będą rzutować na kredytową wiarygodność klienta i nawet po upływie wielu lat obniżą jego ocenę punktową
Powyższe stwierdzenie wymaga sprecyzowania. BIK przechowuje i udostępnia bez zgody klienta informację o zaległościach w spłacie tylko wtedy, gdy są spełnione łącznie następujące warunki:
- klient samowolnie odstąpił od spłaty kredytu lub dopuścił się zwłoki w spłacie powyżej 60 dni,
- bank powiadomił klienta o zamiarze przetwarzania danych bez jego zgody,
- od momentu poinformowania klienta do chwili wysłania informacji do BIK-u upłynęło co najmniej 30 dni.
W takim przypadku BIK ma prawo przetwarzać dane niesolidnego dłużnika przez okres 5 lat (i to nawet wówczas, gdy przed upływem tego okresu uregulował wszystkie zaległości). Istnieje więc, niestety, taka możliwość, iż jednorazowe potknięcie w spłacie kredytu przez następne 5 lat będzie obniżało wiarygodność klienta.
|
